Ahmet Müfid Okbay

köşe kapmaca

 

 

belki de her şey savrulan siyah saçlarında

teninin yabansı kokusunda kendimden geçişim

belki de joystick’e dokunduğum an kıvranışında

her şey… kim bilir nerede, hangi şeytansı büyülenişte

her şey unutuşta, kanışta, o baştan çıkarıcı umutsuzlukta

vebalı bir el dokunda omuzlarımıza, her şey ölümcül vebada

belki de suç işlemenin narkotik saflığında saklı bir ölüm

adaklar sunduğumuz dağ ateşlerinde birleşmek alevle

gecenin kızlarıyla gizli oynaşmak battaniyenin içinde

belki de her şeyi bırakıp gidişimiz bundan

belki de her şey, bir belki de saklı

haydi! herkes köşesine… oysa

bir kürede tutsağız biz!


sanki aşk